Geschiedenis van de bogu

 

In 1973 begon sensei Yasuo Takahashi in Nederland met lesgeven in karate. Al snel zocht hij naar middelen om de bruikbaarheid van technieken in de praktijk te toetsen. Want je kunt natuurlijk prima tegen een trapzak of een stootkussen (het raakaspect van) je technieken oefenen, maar daarmee weet je nog niet of die technieken ook toepasbaar zijn op een beweeglijke tegenstander in een gevecht.

 

afbeelding sensei TakahashiAanvankelijk probeerde sensei Takahashi de bogu van Kendo te gebruiken, maar daar kleefden toch wel enige bezwaren aan. Zo beschermt het lederen borststuk niet echt goed tegen een trap (geri) en een stoot (tsuki) op de getraliede helm is niet echt prettig voor de vuist.


Medio zeventiger jaren verscheen de Supersafe Bogu op de markt. Dit bleek het instrument te zijn waarnaar sensei Takahashi gezocht had. Sindsdien past hij de bogu toe in de trainingen van Ryo-Un-Kai. Na een aantal jaren met de bogu geoefend te hebben is sensei Takahashi zich ook in gaan zetten om de bogu als trainingshulpmiddel in Nederland geaccepteerd te krijgen.

 

Dat ging niet zonder slag of stoot, want eerlijk gezegd is de karatewereld nogal behoudend, maar toen de KBN (karate bond nederland) medio jaren 90 protector karate wedstrijden accepteerde, vond de bogu al snel bredere toepassing. Toch gebruikt vandaag de dag nog steeds een heel kleine minderheid van de karatescholen de bogu als trainingshulpmiddel.

 

ontwerp: 1Link